NK sprint 2018

Spanning tot de meet
NK SPRINT 2018 - BELTERWIEDE

 

Zeilen in een zestienkwadraat staat zowat synoniem aan zeilen op kleine plasjes. Ik weet niet hoe dat in de jaren is gegroeid of dat het altijd zo is geweest, maar ik merk dat de klasse haar voorkeur geeft aan plassen zoals Kralingen, Reeuwijk, Nieuwkoop en o.a. de Belterwiede. Mij heb je daar niet mee want ons is van huis uit geleerd dat je “echt” leert zeilen op deze plassen want “van de kleinste plassen komen de grootste zeilers”. Daarnaast kwam ik voor het eerst op de Belterwiede. Alleen al van zo’n idyllische en authentieke haven/zeilvereniging kan ik enorm genieten en de gastvrije ontvangst verplichten mij om absoluut terug te komen bij ZV Belterwiede! (Ja ik kom dan langs met de Wiedebokaal Jan de Haan, als ik mezelf dan niet al zeilmoe heb gevaren) 😉 

 

Het zeilen van sprintwedstrijden is misschien de beste oefening voor iedere zeiler of team dat beter wil worden. In korte tijd moet er veel gehandeld worden aan boord op één dagje zeilen. De momenten om voorop te komen of om een boot in te halen zijn doorgaans zo schaars dat een mindere start of 10 meter te vroeg of te laat overstag gaan of gijpen je al gelijk de kop kunnen kosten. Met de gebruikelijke wedstrijden heb je in een uur zeilen nog wel kansen om een mindere start goed te maken. Stuurboord achterlangs bij de start…. je komt dan nog weleens als eerste boven ook!

Maar bij sprinten is dat minder het geval. En voor mijn zus en mijzelf, als ‘onervaren team’ in vergelijking met de gevestigde orde, was dit dan ook een perfect weekend. We hebben mooie potten kunnen zeilen, met name op zaterdag. Zeker, toen er ook nog meer lengte in het voordewindse rak kwam, nadat het comité de baan wat verlegd had, vond ik het helemaal super. Dan kun je namelijk zowel in het kruisrak als in het voordewindse rak nog wat verdienen. Zelfs het laatste rakje kon je nog boten inhalen of verliezen. Als het na de bovenboei vrijwel bezeild is, dan gaat de lol er ook wel vanaf. Spanning tot de meet, lijkt mij de beste formule. Een bevestiging van de mooie zeildag op zaterdag was misschien wel dat je via de linkerkant, het midden en de rechterkant van het kruisrak als eerste kon boven komen. Geen eentonige rakken, maar veel afwisseling: top!

 

50/50

Zaterdag na de wedstrijden was het gezellig op de kant. (Vrijdag was het ook al gezellig eigenlijk. Toch Johan, Andrea, Otto en Bennet?). Dat is ook belangrijk voor de aanwas van nieuwe zeilers in de klasse denk ik. Goede wedstrijden, met sterke zeilers en dus een goede competitie in combinatie met veel gezelligheid op de kant. Kijkend naar pampusklasse, daar zijn in 3 jaar tijd +/- 35 nieuwe teams bij gekomen. Ook voor de zestienkwadraatklasse zou zo’n dergelijke ontwikkeling welkom zijn lijkt me. Zeilen zoals we dat doen in de nationale klassen is voor mij 50% zeilen en 50% gezelligheid. Al zal niet iedereen dat wellicht geloven.

Maximale resultaat

Reflecterend op de 3e plek kunnen wij niet anders concluderen dat het voor ons het maximale resultaat was dat weekend. Hierin hebben we ons meerdere moeten erkennen in Thijs/Willy en Klaas/Brechtje. De spullen zijn nu, na een wat moeizaam begin, in orde waardoor de snelheid nu echt goed is en we tegen iedereen goed meekomen. Kelly en ik beginnen steeds beter op elkaar ingespeeld te raken, dus we worden ook steeds enthousiaster om de toppers van de klasse nog meer tegenstand te gaan bieden de komende wedstrijden. Tijdens de prijsuitreiking grapte ik dat ik liever 4e was geworden om deze schrijverij te voorkomen. Eerlijk gezegd heb ik geen moeite met het schrijven van een verslag als correspondent van het pampusnieuws. De ware reden waarom ik dit soort verplichte schrijverijen over wil slaan, heeft meer te maken met de ambitie om uiteindelijk op het hoogste schavotje terecht te komen.

De geoliede machine
Rest mij om, en ik hoop dat ik dit ritueel toch op korte termijn niet weer hoef te herhalen, Thijs en Willy te feliciteren met hun soevereine overwinning. De geoliede machine dendert nog steeds door en een goede periode hebben we allemaal weleens, maar steevast een hoog niveau halen vind ik bewonderingswaardig en werkt dan ook zeker motiverend om zelf ook twee stappen harder te gaan zetten. Nogmaals, hulde!

 

Tot slot nog een klein excuus voor het vertragen van de prijsuitreiking! Wij hadden niet verwacht dat alle boten zó snel, door dat smalle slootje, getakeld zouden worden. Op dat punt hebben we ook geleerd dat het met de snelheid van de wallcrew van de ZV Belterwiede wel snor zit.

Alle vrijwilligers en verantwoordelijke voor het NK Sprint: enorm bedankt! En tot de volgende keer!

Met sportieve zeilersgroet,

 

Bob & Kelly Heineke
4270 – Fixut Maris

 

Uitslagen NK sprint

 

PS: voor de liefhebbers van de historie van de klasse.

Van pa heb ik best het e.e.a. meegekregen van de historie van de zestienkwadraat en o.a. de beroemde familie Helder. Of hoe pa op zijn eerste NK zestienkwadraat (1973) tot in het laatste rak op de Braassem in gevecht was met Jaap Helder in de Favonius (3305) en Jan van Staveren (3777).  (Pa koos om rechts mee te gaan met Jan want die kende zijn plas wel, en Jaap Helder ging linksaf. Juist ja, Jaap Helder won uiteindelijk).

 

In het begin dat ik met pa begon te zeilen in 2007 quoten hij een aantal keer Fokke Jansma (Kampioen van ’54 in de 16m2 2535). Er moest van pa altijd veel gewerkt worden met de fok, met name met licht weer om alle vlaagjes goed op te vangen. Zo nu en dan als ik even een moment van onoplettendheid had kreeg ik weleens met licht Friese tongval: “Laat maar zakken mijn jong die fok, je doet er toch geen klote mee”. Pa’s stille hint om toch wat meer te vieren of te trekken.

Voor wie dit soort termen en quotes als muziek in de oren klinkt hebben we thuis een boek liggen, dat in 1981 is uitgebracht ter viering van het 50-jarig bestaan van de zestienkwadraat. Hierin staan nog veel meer van dat soort quotes en verhalen over o.a. het ontstaan van de klasse, maar ook met een mooi paginalang stuk over Hendrik Bulthuis. En er staan ook interviews in met oud-zestienkwadraatzeilers zoals Jaap Helder en de hiervoor genoemde Fokke Jansma inclusief prachtige foto’s uit die tijd. Voor de liefhebber, het ligt bij ons thuis. Dus stuur maar een berichtje als je het eens wil inzien, echt een aanrader. (Misschien kan een handige vogel het scannen en online zetten…)

1 Response

  1. Goed leesvoer over een heel leuk weekend!!!!

Praat mee!